EVE HAPSOLMANIN DAYANILMAZ KİRLİLİĞİ

Güzel havalardan sonra kış, yağmuru ile biraz kendini hissettirmeye başladı. Özledik kışı. Kışlık kazaklarımızı, çizmelerimizi giyemedik daha. Kasım bitiyor havalar hala güzel. Hafiften başlayan kışı, yağmuru ve o buram buram is ve kirli havayı özlemişiz. Artık evimizde oturup uzun kış gecelerinde kestane pişirmeyi özlemişiz. Çamaşırlarımızı evin içinde kurutmayı, sokağa çıkamaz hale gelmeyi, soğuk ama hadi bir yürüyüş yapayım iyi gelir şeklindeki düşüncelerden uzak durmamız gerektiğini unutmuşuz. Hata kaza dışarı çıkarsak saçımıza kıyafetimize sinen kirli havanın insanı ne kadar rahatsız eder boyutta olduğunu unutmuşuz. Nazilli’nin ne kadar büyük bir kent haline geldiğini unutmuşuz. Önceden sobası tüten komşumuzu uyarırken şimdi artık kimi uyaracağımızı bilmez hale gelmişiz. Pencerelerden içeri sızan is gibi bir derde kavuşmuşuz. Eve hapsolmanın, özgürlüğümüzün kısıtlanmasının nasıl bir duygu olduğunu anlamış olduk.Bu kez kirli hava ve kalitesiz kömür havamızı almış bizi esir etmiş, özgürlüğümüzü kısıtlamış.Kirli hava da bize karşıymış meğerse.Dünyanın aslında bu kadar çevresel saldırıya rağmen yine de bize nimetlerini sunmaya devam etmesine şaşırmak lazım.Isınmak bir ihtiyaç, ancak kullanılan yakıtın da nereden geldiği, yardıma konu kömürün kalitesinin denetimi de sağlığımız, geleceğimiz, dünyamız ve özgürlüğümüz için büyük önem arz ediyor…